วันนี้เป็นวันหยุดกลางปีของธนาคาร
ก็เลยเป็นวันหยุดของว่าที่บริษัทเก่าของเราซึ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องเงินๆทองๆด้วย...ดีจังฮิฮิ
เฮ้อ พูดแล้วก็ใจหายนะ อีกเดี๋ยวเราก็ต้องไปฝึกงานที่ใหม่ ที่แทบจะไม่มีวันหยุดแล้ว
หรือจะคิดอีกมุมนึง ก็เหมือนได้กลับไปเป็นนักเรียนไปนั่งเรียนอีกครั้งนะ
อืม.....เป็นอีสาวคิดบวก 5555
และวันนี้ก็เป็นวันที่ฉันแฮปปี้ตั้งแต่เช้า เพราะนัดกับเธอไว้ว่าจะไปดูหนังกัน
ดีจัง ดีจัง ดีจัง ไม่ได้ดูหนังกับเธอมาตั้งนานแล้ว เธอกลับมาคราวนี้อยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันเยอะๆ
ฮือๆๆๆ (เข้าโหมดงอแงอีกแล้วหล่ะ ก๊ากกกก)
ตอนนี้ก็บ่ายสามแล้ว ยังต้องรอเธออีกตั้งหลายชั่วโมง กว่าเธอจะมารับ
แย่จัง ที่วันหยุดของฉัน เป็นวันที่ธุระเธอยุ่งยิ่งอีรุงตุงนังไปหมด
เอ้า! สู้ๆนะตาอ้วนนะ ไม่เป็นไร ศรีรอได้ TT__TT
ปล.หล่อนว่างแล้วทำไมหล่อนไม่อ่านญี่ปุ่นยะ... 

วี๊ดดด...กรี๊ดดดด และแล้ว 5 โมงกว่าๆเธอก็มาแล้วค่ะ
แนนทักเอ็มมาว่ารอเธออยู่หรอ เธอก็โทรมาหาฉันพอดีเลย (เยี่ยมจริงๆเลยแนน 55)
แอบซึ้งเล็กๆ ที่ถึงเธอยังทำธุระไม่เสร็จ เธอก็ยังมาหาฉันนะ ..ฮิฮิ เอาใจช่วยให้ซ่อมเสร็จไวไวน๊า
จุดหมายปลายทางเราก็ไม่ใกล้ไม่ไกล ห้างเซ็งท่าน ใกล้ๆบ้านฉันนี่แหละ
กับหนังที่เราอยากดู "wanted"
หูยยยยย....เจ๊โจลี่ที่รักของฉันเท่มากค่า กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด เรื่องนี้ขอกรี๊ดเจ๊คนเดียว สวยทุกท่า เท่ทุกที่
ส่วนตัวหนังโดยรวมก็โอเคนะ พล็อตแปลกดี แต่ฉันว่าแอบน่าเบื่อไปนิดๆ มันส์ไม่ถึงใจยังไงก็ไม่รู้ แปลกๆ
แต่ถ้าเข้าไปดูเอาเลือด เอาสมองกระจาย ก็ได้ครบหล่ะนะ อ่อ..แล้วก็ความเวอร์ถึงใจ 555
เอาเป็นว่าเรื่องนี้ให้ 7/10 แล้วกันนะ ดูไว้ก็ไม่เสียดายตังค์ ไม่ดูก็ไม่พลาดอะไรมากมาย (นอกจากเจ๊โจลี่)

สถานการณ์หนังก็เป็นไปตามนั้น ส่วนสถานการณ์ความสัมพันธ์ก็....
แปลกๆเหมือนกัน 555
บอกไม่ถูก จะว่าดีมันก็ดีนะ แต่มันแปลกๆ เราคงไม่ได้เจอกันนาน
บางอย่างฉันก็ไม่คุ้นกับเธอในตอนนี้ บางอย่างที่เราสองคนต่างก็เปลี่ยนไป
มันคงเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นมั้ง
แต่ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันเป็นแบบไหน
วันนี้เราก็เถียงๆกันแต่ก็ไม่มีปัญหาอะไรมากมาย
วันนี้เธอใช้ความสงบสยบแมลงสาปในร้าน ZEN ไล่มันไปไม่ให้ฉันกลัว
วันนี้เราเล่นพินบอลตู้กัน มีความสุขจัง เธอหัวเราะสนุกสนาน ฉันก็มีความสุข
วันนี้เราเล่น virtual cop 4 ด้วย แต่เราเล่นห่วยทั้งคู่เลย
วันนี้ฉันแอบน้อยใจเล็กๆที่เธอดูไม่สนใจ ไม่ใส่ใจเท่าไหร่
แต่ฉันรู้ ว่าฉันคิดผิดแน่นอนเลย 55
วันที่ฉันกลับจากอุบลฯ ไฟลท์เช้า...เธอก็มารับที่ดอนเมือง ทั้งๆที่เมื่อคืนเธอนอนตีสี่
แล้วเธอก็ให้เวลาฉันทั้งวัน ถึงจะเหนื่อยๆ บ่นๆ แต่ก็ขับรถพาไปที่ๆฉันอยากจะไป
ตั้งแต่เธอกลับมา ฉันชวนไปไหน เธอก็ยังไม่เคยปฎิเสธ
และถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้จี๋จ๋าเหมือนปีแรกที่เราคบกัน
ถึงฉันจะน้อยใจไปบ้าง แต่...ในสิ่งต่างๆที่เปลี่ยนไป ฉันก็รู้ว่าเธอจะไม่เปลี่ยนแปลง
เฮ้อ...ฉันนี่น๊า คิดอะไรให้วุ่นวายไปได้ ทั้งๆที่มันก็เรียบๆง่ายๆแค่นี้เนอะ